Μια φορά και έναν καιρό σε ένα βασίλειο μακρινό ζούσε ένα κορίτσι φωτεινό που το λέγανε Ινώ. Η μικρή Ινώ λάτρευε τα ταξίδια. Με το μυαλό και τη φαντασία της παρέα είχε γυρίσει στου κόσμου τα ωραία.. και όχι μόνο!! Ταξίδια όμως έκανε κάποια μαζί με τη μαμά και τον μπαμπά!! Τότε βέβαια παλιά ταξιδεύαν σε μέρη μακρινά μα και κοντινά με την άμαξα και οδηγό τον αμαξά!!Και αυτό όχι πολύ συχνά!! Γι’ αυτό ανυπομονούσε κάθε φορά που ταξίδι ετοίμαζε η μαμά με τον μπαμπά καθώς προσμονούσε νέα μέρη και ανθρώπους για να δει, με εικόνες να γεμίσει για μια ζωή.

Μια μέρα  όμως που ονειροπολούσε ξαπλωμένη στο ζεστό χαλί του σαλονιού της δίπλα στο αναμμένο τζάκι παρέα με τον σκύλο της τον Προ σαν να άκουσε τη μαμά της να μιλάει χαμηλόφωνα με τον μπαμπά της. Έλεγαν για κάτι που είχε στεναχωρήσει τους ανθρώπους στο βασίλειο το μακρινό που ζούσαν..

Τότε η Ινώ με έναν πήδο σηκώθηκε απότομα και πλησίασε τους γονείς της:

— Μαμάκα μου, έγινε κάτι;;Γιατί καλέ μιλάτε σιγά;;Πείτε μου και μέναααα!!

Η μαμά της την κοίταξε στα μάτια, της χαμογέλασε γλυκά και την πήρε αγκαλιά, μια πολύ σφιχτή αγκαλιά.. τόόόσο σφιχτή που η Ινώ έκανε να ξεφύγει.. όμως η αγκαλιά της μαμάς της ξαφνικά μαλάκωσε.. και ξεκίνησε να της μιλά:

— Κάποιοι ταξιδιώτες που ερχόντουσαν από μακριά περάσαν τη γέφυρα στον ποταμό γοργά και λίγο έλειψε να σκοτωθούν μα κάποιοι χτυπήσαν αρκετά.. Για καλή τους τύχη φυσικά εκεί κοντά ήταν κάποιοι χωριανοί που τους βοηθήσαν σαν γιατροί!!!Και αυτό ήταν πολύ καλό!!

Η Ινώ αναστέναξε.

— Δηλαδή μπορεί να γίνει κάτι καλό μετά από κάτι κακό;

Η μαμά της έγνεψε καταφατικά.

— Θυμάσαι τη γέφυρα που περάσαμε στο προηγούμενο ταξίδι μας; Κάποτε,  σε εκείνο το σημείο, υπήρχε μόνο ένα ποτάμι και οι άνθρωποι έπρεπε να κάνουν μεγάλη διαδρομή για να το περάσουν. Μια μέρα, όμως, μια μεγάλη καταιγίδα κατέστρεψε το μονοπάτι που χρησιμοποιούσαν. Ήταν μια δύσκολη στιγμή, αλλά αντί να φοβηθούν, οι άνθρωποι σκέφτηκαν έναν τρόπο να κάνουν τα πράγματα καλύτερα. Ένωσαν τις δυνάμεις τους και έχτισαν τη γέφυρα που είδαμε. Και τώρα, χάρη σε αυτήν, όλοι περνάνε πιο γρήγορα και πιο ασφαλείς. Έτσι τώρα και εδώ..

Η Ινώ άνοιξε τα μάτια της διάπλατα.

— Δηλαδή, ακόμα κι αν κάτι πάει στραβά, μπορούμε εμείς μετά να κάνουμε κάτι και να βγει σε καλό;;

— Ακριβώς! Οι άνθρωποι που έζησαν αυτό οι οικογένειές τους και όλοι όσοι νοιάζονται, θέλουν να φτιάξουν μια διαδρομή πιο ασφαλή, όπως έγινε με τη γέφυρα. Και αυτό σημαίνει ότι όσοι θα ταξιδεύουν στο μέλλον, θα είναι πιο προστατευμένοι. Όμως, για να γίνει τώρα αυτό θα πρέπει να πάμε όλοι μαζί στον βασιλιά μας και να του ζητήσουμε να ξαναφτιάξει τη γέφυρα με καλύτερα υλικά για να είμαστε πιο ασφαλείς!!!

-Μαμά!!Ο βασιλιάς δεν ήξερε πως η γέφυρα ήταν χαλασμένη;

-Ναι, το ήξερε.. Του το είχαμε πει..

-Και δεν την έφτιαξε;

-Όχι..

-Και τώρα;;

-Τώρα θα πάμε όλοι οι κάτοικοι του βασιλείου μαζί να ζητήσουμε να φτιάξει τη γέφυρα και αν δεν το κάνει θα πρέπει να παραιτηθεί..

-Αααα..

Και τότε, με έναν πήδο όπως και πριν το μικρό κορίτσι ξέφυγε από την αγκαλιά της μαμάς της, γύρισε στο τζάκι και την ονειροπόλησή της όπου την πήρε ο ύπνος..

Εκεί στα όνειρά της η μικρή Ινώ σχεδίαζε μεγάλες και ασφαλείς γέφυρες που ο κόσμος χαρούμενος περνούσε με τις άμαξές του!!

Όταν πια ξύπνησε, πήγε τρέχοντας σαν σίφουνας στο δωμάτιο που η μαμά της είχε τα χρώματα και τους καμβάδες και μέσα σε λίγη ώρα είχε ζωγραφίσει την γέφυρα του ονείρου της.. Ο Προ όλη εκείνη την ώρα τριγύρναγε στα πόδια της  στα χρώματα τους καμβάδες.. τα πατουσάκια του αφήνανε πίσω τους πολύχρωμα σημάδια..

Μόλις το ολοκλήρωσε πετάχτηκε σαν βέλος έξω από το δωμάτιο, μπουρδουκλώθηκε στον Προ πήγε να χάσει την ισορροπία της όμως για καλή τύχη ήταν η μαμά της εκεί και την κράτησε ορθή!!

-Μαμάάά δες δες τι έφτιαξααααα!!!

-Τι είναι αυτό;;;

-Είναι η γέφυρα μαμά!!Αυτή που θα την πάμε στον βασιλιά και θα ταξιδεύουμε καλύτερα και από παλιά!!!Έλα μαμά!!Έλα μπαμπά πάμε γρήγορα στον βασιλιά!!!

-Αγάπη μου γλυκιά, είναι υπέροχο αυτό!!

Η μαμά μαζί με τον μπαμπά την πήραν μια μεγάλη αγκαλιά!! Και της είπε η μαμά:

-Ινώ μου, Θέλω όμως να κάνεις λίίγη υπομονή μέχρι την Παρασκευή που όλος ο κόσμος θα μαζευτεί εκεί στου βασιλιά την αυλή και θα του δείξουμε τη γέφυρα αυτή όλοι μαζί!!!Σύμφωνοι;;

Η Ινώ κοίταξε τη ζωγραφιά της, κοίταξε τους γονείς της κοίταξε και τον Προ που στιγμή δεν την είχε αφήσει όλη μέρα!!Η άμαξά τους περνούσε πάνω από μια πολύχρωμη γέφυρα γεμάτη λουλούδια και καρδιές!!

Χαμογέλασε στους γονείς της και στον Προ και κούρνιασε στην αγκαλιά των γονιών της.. Γιατί τώρα ήξερε πως, ακόμα και όταν συμβαίνει κάτι δύσκολο, οι άνθρωποι βρίσκουν πάντα έναν τρόπο να κάνουν όλοι μαζί ενωμένοι κάτι καλύτερο για όλους!!!

Τέλος

Τατσώνα Βικτωρία

Φιλόλογος Ειδικής Αγωγής-Ειδική Παιδαγωγός