– Έκτακτη ανακοίνωση!! Έχουμε να σας ανακοινώσουμε πως κάτι πολύ σοβαρό συνέβη στην γη μας και σταμάτησε να γυρίζει. Έχει μείνει ασάλευτη στο απέραντο διάστημα. Οι μισοί άνθρωποι ζουν σε μια ατέλειωτη νύχτα και οι άλλοι μισοί σε μια αβασίλευτη μέρα. Συμβούλια και άπειρες συζητήσεις κάνουν οι μεγάλοι, τι συμβαίνει αναρωτιούνται τώρα και τα παιδιά.
– Θα σας πω εγώ τι συμβαίνει!! Ακούστηκε μια φωνή από τον ουρανό.
– Από που ακούστηκε αυτή η φωνή; Ποιος είναι; Αναρωτήθηκαν όλοι μαζί.
– Είμαι ο ήλιος, ο καλύτερος φίλος της γης. Εγώ που σας παρακολουθώ όλοι μέρα, βλέπω πως συμπεριφέρεστε στην γη και γνωρίζω πολύ καλά τι έχει πάθει!!
– Τι έχει πάθει; Ρώτησαν οι μεγάλοι.
– Ελάτε μαζί μου και θα σας δείξω, αποκρίθηκε ο ήλιος.
– Μα πως θα έρθουμε μαζί σου? Θα καούμε.
– Ανεβείτε σε αυτήν εδώ την ακτίνα, την έχω σβήσει για να μην σας κάψω, και θα σας πάω μια βόλτα για να δείτε τι έχετε προκαλέσει στην γη σας. Και έτσι το ταξίδι μόλις ξεκίνησε για τους μεγάλους.
– Μα που μας έχεις φέρει? Και τι μυρωδιά άσχημη είναι αυτή? Σαν καμένο ξύλο, απόρησαν οι μεγάλοι.
– Πολύ σωστά το είπες καμένο ξύλο και όχι ένα αλλά πολλά , πολλά καμένα ξύλα σαν αυτά που βάζετε φωτιές το καλοκαίρι. Είμαστε σε ένα καμένο δάσος που παλιά υπήρχε ζωή, οξυγόνο και τώρα τίποτα, μόνο μια άσχημη καμένη μυρωδιά. Αυτό έχει απομείνει, τους απάντησε ο ήλιος.
– Πάμε να φύγουμε γρήγορα – γρήγορα.
– -Αχ!! Τι ωραία που μας έφερες στην θάλασσα να κάνουμε καμιά βουτιά.
– Αυτό καταλάβατε εσείς , ότι σας έφερα να κάνετε βουτιά στην θάλασσα; Άντε λοιπόν για κάντε εδώ μέσα να σας δω, θα βουτήξετε; Τους απάντησε ο ήλιος.
– ΑΑΑΑΑ Όχι ανάμεσα στα τόσα σκουπίδια και ψόφια ψάρια. Απαπα!!! Μήπως τελείωσε η βόλτα μας να γυρίσουμε πίσω?
– Όχι ακόμη, έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Τώρα θα σας πάω σε ένα πολύ γνωστό μέρος για όλους σας.
– Γκουχ γκουχ γκουχ.. Πω πω νέφος πνιγήκαμε. Δεν βλέπουμε την μύτη μας. Και φασαρία που γίνεται με πόνεσαν τα αφτιά μου.
-Βλέπετε τι τραβάω κάθε πρωί που προσπαθώ να λάμψω και να στείλω λίγο φως στην μουντή και γκρίζα πόλη σας? Πλέον έχω κουραστεί και εγώ με αποτέλεσμα να στέλνω λίγες από τις αχτίνες μου που και αυτές τις περισσότερες φορές επιστρέφουν πίσω αφού δεν μπορούν να περάσουν από το πολύ νέφος σας. Δεν θα σας κουράσω άλλο πήρατε αρκετή γεύση για το πως έχουν τα πράγματα. Είμαι σίγουρος ότι πλέον έχετε καταλάβει τι συμβαίνει στην γη σας.
-Μα πως δεν καταλάβαμε οι γη μας αρρώστησε.
Γιατροί μαζεύτηκαν για να εξετάσουν την γη. Άσχημα τα πράγματα, είναι πολύ σοβαρά, δεν υπάρχει γιατρειά, η γη δεν αντέχει άλλο κινδυνεύει να χαθεί. Λέγανε και ξανά λέγανε οι γιατροί. Να χαθεί; φώναξαν όλοι μαζί. Ναι να χαθεί απάντησαν οι γιατροί. Κάτι πρέπει να κάνουμε, σαν τι δηλαδή αφού δεν υπάρχει ελπίδα καμιά. Το βρήκαμε πως να την βοηθήσουμε φώναξαν τα παιδιά. Πώς ρώτησαν οι μεγάλοι. Να κάνουμε αναδάσωση και να φυτέψουμε περισσότερα δέντρα, να καθαρίσουμε τις θάλασσες, να κάνουμε ανακύκλωση, να παράγουμε περισσότερη πράσινη ενέργεια. Ακούγονταν από παντού οι μικρές φωνές των παιδιών. Άντε πάμε όλοι μαζί να προλάβουμε. Μετά από λίγη ώρα όλοι αναρωτήθηκαν, -Τι λέτε τα καταφέραμε?
Και τότε η γη άρχισε να στροβιλίζετε και να παίρνει την θέση της πίσω στο διάστημα. Και όλα γίνανε όπως έπρεπε.

Κείμενο: Εύη Μέντζου
Μουσικοπαιδαγωγός