O Πέτρος Γαϊτάνος επισκέπτεται τα βιβλιοπωλεία και συζητά με τους ανθρώπους τους:

6η Κουβέντα στο ράφι του βιβλιοπωλείου ” BeeHappy Place” με την Άννα Μύαρη.

Στην οδό Φιλήμονος 4 στον Άλιμο συνάντησα την Άννα Μύαρη στο χώρο της.  BeeHappy Place  τον ονομάζει και είναι ένα βιβλιοπωλείο, ένας πολυχώρος δράσεων και τεχνών, με παιδοκεντρικό χαρακτήρα,  ένα σημείο συνάντησης γονέων, ένας χώρος εκδηλώσεων  κι αυτή η παράθεση θα μπορούσε να συνεχιστεί για πολύ. Είναι ένα σπίτι του βιβλίου, αλλά ενός ανοιχτού βιβλίου, γιατί το σπίτι αυτό ξεχειλίζει από περιεχόμενο. Σας μεταφέρω τη συζήτηση που είχα μαζί της…

Π.Γ. Χαίρομαι πολύ για τη γνωριμία. Πες μου κάποια πράγματα για σένα.

Α.Μ. Είμαι μητέρα τριών παιδιών, γεννήθηκα και μεγάλωσα εδώ, σε αυτή τη γειτονιά που τώρα μεγαλώνω τα παιδιά μου. Εδώ έχω περάσει τη ζωή μου κι όλες μου οι δραστηριότητες είναι εδώ, στον Άλιμο και το Παλαιό Φάληρο. Τελείωσα παιδαγωγός προσχολικής αγωγής, μα γρήγορα κατάλαβα πως δεν μου ταίριαζε το παιδαγωγικό σύστημα που ίσχυε, δούλεψα βέβαια και σε μερικά σχολεία αλλά δεν θέλησα να συνεχίσω. Κάπως έτσι ξεκίνησα άλλες δραστηριότητες και ακολούθησα άλλους δρόμους. Μέχρι που παντρεύτηκα κι έκανα παιδιά.

Π.Γ. Πόσο χρονών είναι τώρα τα παιδιά σου και πώς γεννήθηκε η ιδέα γι’ αυτόν τον χώρο;

Α.Μ. Τα δίδυμα κορίτσια μου είναι 7 και ο μεγάλος μου 11.  Σαν μαμά και παιδαγωγός με ένα όραμα για την παιδεία που δεν είχε μπορέσει να εκφραστεί στον φυσικό του χώρο, την εκπαίδευση, είχα την ευκαιρία  να το εφαρμόσω σπίτι, με τα δικά μου παιδιά. Και κάπως έτσι  γεννήθηκε η ιδέα. Ωστόσο μεγάλωσαν και τα παιδιά μου και ο τρόπος ζωής μας ήταν ώρα να αλλάξει «λίγο» πλαίσιο. Πήρα μια βαθιά ανάσα και κάπως έτσι γεννήθηκε το BeHappy place.

Π.Γ. Είχες δηλαδή πάντα στενή σχέση με το βιβλίο και πιο ειδικά το παιδικό βιβλίο;

Α.Μ. Το παιδικό βιβλίο είναι η αδυναμία μου και σίγουρα πιο πολλά παιδικά βιβλία έχω διαβάσει παρά ενηλίκων… Τα παιδικά είναι η ειδικότητά μου. Πάντα στη ζωή μου τα χρησιμοποιούσα σαν εργαλείο .Έχουν μέσα το εκπαιδευτικό παιχνίδι, το θεατρικό παιχνίδι την ανάπτυξη του λόγου, της φαντασίας,  τη μουσικοκινητική, χίλια δυο πράγματα. Οπότε δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς η σχέση μου με τα παιδικά βιβλία.

Π.Γ. Πώς να περιγράψω τον χώρο σου σε όσους δεν τον ξέρουν; Και βιβλιοπωλείο, και τόπος δραστηριοτήτων για παιδιά, και χώρος εκδηλώσεων, και σημείο συνάντησης γονέων, και …λίγο σπίτι, και πολλά ακόμα.

Α.Μ. Είναι ένας πολυμορφικός χώρος με προσέγγιση φιλική προς τα παιδιά και προσεγμένες επιλογές βιβλίων αλλά και ποιοτικού εκπαιδευτικού παιχνιδιού. Σκοπός είναι το παιδί να νιώθει άνετα και οικεία. Να έχει άμεση πρόσβαση στο βιβλίο που του κεντρίζει το ενδιαφέρον και να μπορεί να επιλέξει αυτό που του αρέσει παίρνοντας τον χρόνο του και τον χώρο του, σαν να βρίσκεται στο δικό του μοναδικό περιβάλλον. Στο BeHappy place επίσης δημιουργούμε το παιχνίδι, δεν κάνουμε ένα παιχνίδι έτσι, γενικά κι ελεύθερα. Δημιουργούμε δράσεις, εικαστικά δρώμενα, μαθήματα Τεχνών και δημιουργικής απασχόλησης, διοργανώνουμε παιδικά πάρτι τα οποία εμπνεόμαστε κι αυτά από τις ιστορίες των βιβλίων. Φυσικά φιλοξενούμε και συγγραφείς όπου μας παρουσιάζουν το δημιούργημά τους με διάφορους τρόπους κάθε φορά και μας βάζουν στον μαγικό κόσμο της συγγραφής και του βιβλίου. Ο σκοπός δεν είναι να πούμε στα παιδιά «διάβασε ένα βιβλίο», αλλά να τους δείξουμε όλα όσα κρύβει μέσα του ένα βιβλίο ώστε αύριο να μπορούν αυτά να τα χαρούν από μόνα τους.

Π.Γ. Μήπως μπορείς να μου περιγράψεις τον τρόπο που δουλεύετε;

Α.Μ. Οδηγός μας είναι οι ιστορίες των βιβλίων και ύστερα η ίδια η ομάδα. Σίγουρα όλα γίνονται διαδραστικά χρησιμοποιώντας  εκπαιδευτικά  εργαλεία μέσα από το θεατρικό παιχνίδι , την μουσικοκινητική και τα εικαστικά. Φυσικά όταν φιλοξενούμε συγγραφείς η ατμόσφαιρα είναι διαφορετική γιατί το παιδί γνωρίζει τον δημιουργό και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Π.Γ. Είναι σπουδαίο πράγμα το παιδί να συμμετέχει και αυτό εξασφαλίζετε εσείς εδώ, έτσι όπως μου τα περιγράφεις.

Α.Μ. Τα σημερινά παιδιά έχουνε μάθει στην γρήγορη εναλλαγή εικόνας . Προκύπτει η ανάγκη προκειμένου να πετύχουμε τον στόχο μας, να εφευρίσκουμε τρόπους με τους οποίους οι ιστορίες θα ζωντανεύουν μπροστά τους. Έχουν ανάγκη για συμμετοχή, δημιουργία και έκφραση και αν δεν τους τα προσφέρεις αυτά, τα έχασες! Έτσι δουλεύουμε κι αυτό κάνουμε εμείς εδώ. Και μ’ ένα τέτοιο τρόπο θα έπρεπε να μπει το βιβλίο και στα σχολεία. Σίγουρα είναι μια πρόκληση αυτό για εμάς γιατί οι τάσεις της εποχής αφήνουν το βιβλίο πίσω. Θα συνεχίσουμε όμως να προσπαθούμε δυναμικά έχοντας ως απώτερο σκοπό να διατηρήσουμε την προαγωγή της φιλαναγνωσίας. Το έργο μας το έχουν αναγνωρίσει σχολεία και εκπαιδευτικοί, που έρχονται ως εκδρομή στο χώρο μας , παρακολουθώντας διάφορα προγράμματα τα οποία έχουμε δημιουργήσει.  Ωστόσο, δεν θα έπρεπε το Υπουργείο Παιδείας να επιδιώκει τη δημιουργία τέτοιων προγραμμάτων, να τα πριμοδοτεί και να τα βάζει στα σχολεία ως ώρα αφιερωμένη στο βιβλίο;

Π.Γ. Είναι ο τρόπος όχι μόνο να έρθουν σε επαφή μα και να αγαπήσουν τα παιδιά το βιβλίο.  Κι  έτσι ν’ αγαπήσουν και το διάβασμα, που δεν είναι κάτι παθητικό, είναι κάτι ιδιαιτέρως ενεργητικό. Φτιάχνω με τη φαντασία μου τις δικές μου εικόνες από την ιστορία που διαβάζω και επιλέγω τη δική μου θέση και άποψη μέσα της. Τα παιδιά το έχουν αυτό ως δυνατότητα μέχρι συνήθως οι ενήλικες να τους το ακυρώσουν μέσα από μια στρεβλή αντίληψη για τα απαραίτητα εφόδια της ζωής. Ας περιηγηθούμε όμως μαζί σε αυτό το πολύ ιδιαίτερο σπίτι του βιβλίου.

Α.Μ. Δεν είναι ένα κλασικό βιβλιοπωλείο εδώ.  Είναι ένας διαφορετικός χώρος, ένα μικρό σπίτι. Είναι επίτηδες φτιαγμένο έτσι.  Δεν θέλω το παιδί να μπουκώνει όταν μπαίνει μέσα και να μην ξέρει πού να πρωτοκοιτάξει. Όχι πολλές ράχες βιβλίων, θέλω να φαίνονται τα εξώφυλλα. Να αισθάνεται το παιδί την ανάγκη να πιάσει τα βιβλία, να τα ανοίξει, να τα μυρίσει, και να καταλαβαίνει πως δεν κάνει κάτι κακό, αλλά αντίθετα είναι κάτι φυσικό. Αλλά στηρίζουμε και τους γονείς εδώ.  Συζητάμε μαζί τους και τους δείχνουμε στην πράξη πώς να περνούν ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους σπίτι.

Π.Γ. Και μόνο απ’ την κουβέντα μας μπορώ να καταλάβω την ευχαρίστηση που σου προσφέρει όλο αυτό. Μίλησέ μου όμως και για τις δυσκολίες και τα ζόρια που τραβάς. Δεν είναι εύκολο αυτό που κάνεις.

Α.Μ.  Ζόρια και δυσκολίες υπάρχουν παντού , τίποτα δεν είναι εύκολο. Όμως, είμαι ένας άνθρωπος πολύ κοινωνικός, εξωστρεφής αλλά και πεισματάρης και επειδή μου αρέσει να ασχολούμαι με πολλά, λίγο πολύ ήμουν προετοιμασμένη.  Η μεγαλύτερη όμως δυσκολία έρχεται από το σύστημα διότι δεν αφήνει την οικογένεια να επενδύσει σε ποιοτικό χρόνο μαζί με τα παιδιά και η οικονομική δυσχέρεια είναι εμφανής μιας και τα έξοδα τρέχουν , ο χρόνος είναι περιορισμένος και η πίεση είναι μεγάλη. Εγώ όμως συνεχίζω γιατί αυτό που κάνω μου αρέσει και προσπαθώ να προσφέρω αυτό που εγώ μπορώ σε αυτή τη κοινωνία. Για εμένα αυτό είναι τρόπος ζωής! Ξέρεις, η μεγαλύτερη ανταμοιβή είναι όταν βλέπεις ενήλικες και παιδιά να αναγνωρίζουν αυτό που κάνεις, και αυτό είναι αρκετό για να μου δίνει δύναμη να συνεχίζω.

Π.Γ. Πώς βλέπεις τους γονείς; Δηλαδή, ποια θα έλεγες πως είναι τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζουν;

Α.Μ. Τους βλέπω χαμένους μέσα στη δίνη των αναγκών της καθημερινής ζωής. Μετά τον COVID ειδικά έχουν πιεστεί πάρα πολύ. Και είναι πολλοί αυτοί που έχουν εξαντληθεί ψυχικά. Δεν έχουν την αντοχή, και το χρόνο, να σκεφτούν πάνω στα προβλήματα κι έτσι τρέχουν  διαρκώς  χωρίς  αποτέλεσμα συνήθως. Κι αυτό τους δημιουργεί πρόσθετο άγχος στη σχέση τους με τα παιδιά. Η δική μας απάντηση σε αυτό είναι να τους δείχνουμε πώς να αξιοποιούν ποιοτικά με τα παιδιά τον όποιο χρόνο μπορούν να διαθέσουν. Μέσα από τις δραστηριότητες που δημιουργούμε αποσκοπούμε στην αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού.

Π.Γ. Το κοινό που σε στηρίζει είναι κυρίως  από την περιοχή σου;

Α.Μ. Το κοινό που μας ακολουθεί είναι αυτό που αναγνωρίζει την ποιότητα της παροχής μας και αυτό μας έρχεται από όλη την Αττική , με κάποιον τρόπο έχουμε καταφέρει να κάνουμε ακόμα ένα σημείο του Αλίμου πόλο έλξης πολιτισμού!

Π.Γ. Είναι ένα κέντρο δραστηριοτήτων για παιδιά αυτό που έχεις φτιάξει εδώ.

Α.Μ. Θα μπορούσε  εύκολα να χαρακτηριστεί  έτσι  αλλά δεν είναι κέντρο δραστηριοτήτων. Είναι ένας πολυμορφικός χώρος , δημιουργίας και σύνδεσης με το κομμάτι της φιλαναγνωσίας.

Π.Γ. Με όλα αυτά που κάνεις, σου απομένει χρόνος για διάβασμα;

Α.Μ. Δυστυχώς όχι, και ομολογώ ότι μου λείπει. Μου αρέσει η αστυνομική λογοτεχνία , σίγουρα με έχει ξεχάσει  όμως, όπως την έχω ξεχάσει και εγώ. Χιχι..

Εξακολουθώ να μελετάω όμως  το παιδικό βιβλίο γιατί όπως είπαμε είναι το εργαλείο μου και η αλήθεια είναι πως το καλό παιδικό βιβλίο είναι για όλους.

Εδώ τέλειωσε η κουβέντα μας με την Άννα Μύαρη. Φεύγοντας απ’ το BeeHappy Place αισθάνθηκα την ανάγκη να περπατήσω, ήθελα να σκεφτώ.  Πόσα όνειρα, πόσο κόπο, πόση γνώση και πόση ψυχή διαθέτουν αυτά τα λεγόμενα «μικρά βιβλιοπωλεία», που μόνο μικρά δεν είναι. Και με ποιους τρόπους θα μπορούσαν να υποστηριχθούν πιο ενεργά από τις τοπικές κοινωνίες, τα Σχολεία, τους Συλλόγους, τους Δήμους, την Πολιτεία. Και βέβαια, από τους γονείς και τα παιδιά τους… Για να έρθουν καλύτερες μέρες  για όλους, BeeHappy Place όπως  γράφει κι  Άννα Μύαρη έξω απ’ το παιδοκεντρικό της σπίτι του βιβλίου.