Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα σπίτι μακρινό, ζούσε μια μαγική μπλε χτένα  που έφτιαχνε με αγάπη και φροντίδα τα μαλλιά των ανθρώπων. Μέσα σε αυτούς ήταν και η Φωτεινή ένα μικρό παιδί με ιδιαίτερα σγουρά καστανά μαλλιά.

Κάθε πρωί, πριν πάει η Φωτεινή στο σχολείο και με τη βοήθεια της μαμάς της,  χτένιζε τα σγουρά καστανά μαλλιά της. Η Φωτεινή τα αγαπούσε πολύ. Υπήρχαν  φορές όμως που ένιωθε άσχημα όταν την κοροϊδεύανε στο σχολείο  για τα ιδιαίτερα σγουρά μαλλιά της. Ένα παιδί της έλεγε: «Γιατί έχεις σγουρά μαλλιά;», ένα άλλο παιδί της έλεγε: «Γιατί είναι τόσο μπερδεμένα;» και ένα άλλο παιδί: «Τα μαλλιά σου μοιάζουν με σφουγγαρίστρα» . Όταν  η Φωτεινή γύρισε σπίτι και ήταν μόνη της,  κοίταξε τον εαυτό της στο καθρέφτη. Στεναχωρημένη πήρε τη Μαγική Χτένα και με δύναμη άρχιζε να χτενίζει τα μαλλιά της. Η Χτένα από την δύναμη της Φωτεινής τραβούσε ορισμένα μαλλιά δεξιά, τραβούσε άλλα μαλλιά αριστερά.  Πονέσαν πολύ τα δόντια της Μαγικής Χτένας. Σκέφτηκε ότι θα πονάει  και η Φωτεινή. Αποφάσισε να της μιλήσει.

• Χτένα: «Καλέ με πονάς»
• Φωτεινή: «Ποιος μίλησε;»
• Χτένα: «Εγώ εδώ κάτω, τι σου συμβαίνει;»
• Φωτεινή: «Δεν μ’ αρέσουν τα μαλλιά μου»
• Χτένα: «Γιατί, μυρίζουν άσχημα;»
• Φωτεινή: «Όχι! Ωραία μυρίζουν. Δεν μ ’αρέσουν που είναι έτσι. Θέλω να τα αλλάξεις, να γίνουν ίσια.»
• Χτένα: «Δεν μπορώ να στα αλλάξω Φωτεινή.»
• Φωτεινή: «Μα δεν τα θέλω έτσι.»
• Χτένα: «Γιατί; Τα μαλλιά σου είναι πολύ όμορφα και καθαρά έτσι όπως είναι»
• Φωτεινή: «Δεν θέλω να με κοροϊδεύουν τα παιδιά στο σχολείο».
• Χτένα: «Μπορείς να με κοιτάξεις λίγο καλύτερα;»

(Η Φωτεινή κοίταξε μια στιγμή τις πολλές τρίχες που της έφυγαν από τη Μαγική Χτένα )

• Χτένα: «Δεν θέλω να σε πονάω. Θέλεις αλήθεια να χάσεις τα όμορφα σγουρά καστανά μαλλιά σου;»
• Φωτεινή: « Όχι είπε κλαίγοντας»
• Χτένα: «Όλοι έχουμε διαφορετικά μαλλιά αλλά είναι και τα δικά σου πολύ όμορφα και ξεχωριστά. Στο σχολείο σου έχουν όλοι ίδια μαλλιά;»
• Φωτεινή: «Όχι»
• Χτένα: «Εσένα σ’ αρέσουν τα μαλλιά σου όπως είναι;»
• Φωτεινή: «Ναι μ’ αρέσουν, αλλά δεν μ ’αρέσει να με κοροϊδεύουν».
• Χτένα: «Τότε την επόμενη φορά να τους πει αυτό άμα σε κοροϊδέψουν ξανά, απάντησε με αποφασιστικότητα».
• Φωτεινή: «Κι αν δεν σταματήσουν;»
• Χτένα: «Να μιλήσεις σε κάποιον μεγαλύτερο, στη μαμά σου ή στη δασκάλα σου στο σχολείο»
• Φωτεινή: «Εντάξει! Μπορώ να σε πάρω μια αγκαλιά;»
• Χτένα: «Ναι φυσικά!»

Η Μαγική Χτένα και η Φωτεινή αγκαλιαστήκανε σφιχτά και της είπε κάτι ακόμα

• Χτένα: «Σε αγαπάω Φωτεινή, να αλλάζεις τα μαλλιά σου επειδή το θες εσύ και όχι για τους άλλους».
• Φωτεινή: «Έχεις δίκιο Χτένα! Δεν θα με πονάω πια, θα με αγαπάω αρκετά».

ΤΕΛΟΣ

      Αθηνά Μπουρδάκη

(Η ιστορία είναι φανταστική και η επιλογή ονόματος έγινε τυχαία)