Αν υπάρχει παιδιά μου μια ιστορία που λέμε μεταξύ μας οι ποντικοί, τότε είναι σίγουρα αυτή, και θα σας την διηγηθώ όπως ακριβώς την ελεγε Και σε εμένα ο προπαππούς σας ο καλύτερος ποντικοσέφ του κόσμου, Λεονάρντο Μοτσαρολίνι..

Ο ποντικάριος Λεμπουρόζα ήταν ο πρώτος της τάξης των μάγων, συνήθιζε να τρώει το τοστ του με δύο φέτες λιωμένο κασέρι και να πίνει την λεμονάδα του κρύα.  Έμενε από το 1720 στο ταβάνι της οικίας  Λεμποζέ στο κέντρο της Γαλλίας.  Τα πρωινά τα περνούσε μαζί με τον πιστό, Ιταλό βοηθό του Λεονάρντο στην βιβλιοθήκη ροκανίζοντας τις ράχες των βιβλίων όσο ο γάτος Μαουρίτσιο κοιμόταν πάνω στον κόκκινο, μεταξωτό μαξιλάρι του. Καμιά φορά η μακριά ουρά του Λεονάρντο μπλέκονταν στα χρυσά κρόσσια του μαξιλαριού και τότε ο Μαουρίτσιο τους έπαιρνε στο κυνήγι! Κι όπου φύγει – φύγει οι ποντικοί τρομαγμένοι και κουρασμένοι κατέληγαν στο κελάρι που ευτυχώς πάντα, είχε φίνο γαλλικό, σκληρό τυρί για να γευματίσουν. Μία Κυριακή πρωί έπειτα από το γνωστό πλέον κυνηγητό Ποντικάριος και Λεονάρντο κατέληξαν στο κελάρι, έμειναν όμως άφωνοι να κοιτούν αποσβολωμένοι  τα ράφια, το τυρί στη Γαλλία είχε τελειώσει!

Συμφορά μας σκεφτήκανε και οι δύο «Τι θα απογίνουμε» αναφώνησε ο ποντικάριος.

– Θα ροκανίζουμε τις ράχες των βιβλίων!  Είπε ο Λεονάρντο

– Θα τρώμε φρούτα! Είπε ένα άλλο ποντίκι που περνούσε από εκεί

– Θα τρώμε τα περισσεύματα φαγητών! νιαούρισε δυστυχισμένα ο Μαουρίτσιο

Α! Ναι, δεν σας το είπα, ο γάτος Μαουρίτσιο ήτανε στο κόλπο, κάπως έπρεπε να κρατάει την θέση του στην οικία Λεμποζέ, αν μάθαινε η κυρία Ναταλί ότι δεν τρώει τα ποντίκια αλλά γευματίζει φίνο γαλλικό τυρί μαζί τους στο κελάρι θα τον πετούσε έξω με τις κλωτσιές. Πίσω στο κελάρι όμως επικρατούσε σύγχυση, κανένας δεν ήξερε γιατί συνέβη αυτό, ούτε ξέρανε τι μπορούν να κάνουν. Ο λεμπουρόζα είχε χρόνια να κάνει μαγικά, γιατί μία φορά, από λάθος της τύχης μεταμόρφωσε ένα πριγκιπόπουλο σε βάτραχο και οι φήμες λένε πόσα ακόμα έτσι παραμένει…  τότε δίχως να περιμένει άλλο ο Λεονάρντο πετάχτηκε όρθιος και φώναξε:

– Ας μαγειρέψουμε!

– Φέρτε γάλα, φέρτε τις κουτάλες, ξύδι, αλάτι και φωτιά!

Κι όντως έτσι έγινε, τα ποντίκια στην κουζίνα, ρίξανε το γάλα στη μαρμίτα, το βάλανε να βράζει, ρίξανε και το ξύδι και ανακατεύανε! Πήγε και ο Λεμπουρόζα από πάνω κι έκανε κάτι μαγικά γυρίσματα  με τα χέρια του, και με το ένα, με το δύο, με το τρία σε  μεταμορφώνω σε μοτσαρέλα! Έτσι λοιπόν φτιάχτηκε αυτό το μοναδικό Ιταλικό τυρί, από έναν Ιταλό ποντικό στο κέντρο της Γαλλίας. Όταν ξημέρωσε το άλλο πρωί ο Λεμπουρόζα ο Λεονάρντο και ο γάτος Μαουρίτσιο έκατσαν σε μια γωνιά τις βιβλιοθήκης, να γράψουν την συνταγή ώστε να μπορούν να την επαναλάβουν, έλα που όμως εκείνη την ώρα έμπαινε στο δωμάτιο ο κύριος Πιέρ Λεμποζέ ιδιοκτήτης της οικίας, τα ποντίκια εξαφανίστηκαν «γίνανε καπνός» ο γάτος κουνούσε την ουρά του δεξιά και αριστερά, νευρικά ο Πιερ Λεμποζέ πλησίαζε τον γάτο, ο γάτος κουνούσε όλο και πιο νευρικά την ουρά του, ο ο Πιερ Λεμποζέ πλησίαζε, ο γάτος με μια αστραπιαία κίνηση έκατσε πάνω στο χαρτί, ο Πιερ Λεμποζέ πλησίαζε, έκανε στην άκρη το γατί, πήρε στα χέρια του το χαρτί και άρχισε να διαβάζει…

«Μοτσαρέλα»

Υλικά που θα χρειαστούμε:

1 λίτρο γάλα

40 ml λευκό ξύδι από κρασί

1 πρέζα αλάτι

Διαδικασία μαγειρέματος:

Βάζουμε την μαρμίτα πάνω στην φωτιά, ρίχνουμε μέσα το γάλα και μόλις αρχίσει να ζεσταίνεται (δοκιμάζουμε με την ουρά μας) ρίχνουμε μέσα το ξύδι για να «κόψει» το γάλα, μόλις αρχίσει να σχηματίζει κομματάκια τα παίρνουμε με μια τρυπητή κουτάλα και τα πλάθουμε σαν μπιφτέκια πιέζοντας συνεχώς (εδώ θα χρειαστούμε τα χέρια των ποντικιών)  για να βγάλει τα υγρά της. Έπειτα σε ένα κουβά από σφουγγαρίστρα ρίχνουμε καυτό νερό (τόσο που να μην αντέχει η ουρά σας) ρίχνουμε το αλάτι και το τυρομπιφτέκι μέσα ίσα ίσα να σκεπάζεται και περιμένουμε να αρχίσει να λιώνει, μετά το βγάζουμε και αρχίζουμε να το διπλώνουμε και να το τραβάμε (όπως την ουρά μας από την ποντικό παγίδα) και τέλος….

Ο Πιερ Λεμποζέ έμεινε να κοιτάει το χαρτί με ένα βλέμμα κενό, σαν τις αγελάδας δεν καταλάβαινε που θα μπορούσαν να χρειαστούν οι ουρές και τα ποντίκια, πίστεψε τότε πως βρήκε μια αρχαία συνταγή με κάποιο κωδικοποιημένο μυστικό, τότε έτρεξε στην κουζίνα, πήρε τις κατσαρόλες τις κουτάλες και διέταξε τους μάγειρες να του φέρουν φρέσκο γάλα, έβαλε την συνταγή πάνω στον πάγκο και ξεκίνησε τους πειραματισμούς, όταν τελείωσε δεν πίστευε στην τύχη του! Θα γίνω πλούσιος, θα γίνω πλούσιος φώναζε και φιλούσε την συνταγή, τα ποντίκια κοιτούσαν από μια άκρη και απορούσαν,  τι ήταν αυτό το τόσο καταπληκτικό σε αυτό το τυρί; Και πραγματικά ποτέ κανένας δεν κατάλαβε αλλά σε όλους άρεσε τόσο πολύ που το τρώμε ακόμα και σήμερα. Τα χρόνια πέρασαν και ποτέ κανένας δεν έμαθε πως δημιουργήθηκε η μοτσαρέλα, όλοι πιστεύουνε πως φτιάχτηκε σε κάποιο χωριό της Ιταλίας, εσείς όμως ξέρετε και αν ποτέ κανένας σας ρωτήσει να του πείτε.

Τζιόλα Κωνσταντίνα